środa, 17 kwietnia 2024

Piękne cytaty Papa Emerito

Piękne cytaty Papa Emerito

W dniu 16 kwietnia 1927 w Niemczech urodził się Joseph Ratzinger - Ojciec Święty Benedykt XVI. Warto przy tej okazji przypomnieć sobie kilkanaście cytatów tego wyjątkowego papieża...


Mazur/catholicnews.org.uk


💞 Jeżeli nie ma Boga w Twoim życiu, wszystko inne się nie sprawdzi. To tak, jakby zapiąć źle pierwszy guzik: wówczas wszystkie inne też są źle zapięte i trzeba zacząć znowu od góry.

🌻 Niebo nie należy od geografii przestrzeni, lecz do geografii serca. A serce Boga, w świętą noc, pochyliło się tak nisko, aż do stajenki: pokora Boga jest niebem. I jeśli tej pokorze wychodzimy na spotkanie, dotykamy nieba. A wtedy również i ziemia staje się nowa. W tę świętą noc z pokorą pasterzy wyruszamy w drogę do Dzieciątka w stajence! Dotknijmy pokory Boga, Jego serca! Wtedy Jego radość dotknie nas i rozjaśni świat.      

💞 Oczy tego, kto wierzy w Chrystusa, dostrzegają nawet w najciemniejszą noc światło i widzą już blask nowego dnia. 

🌻 Cierpliwość jest codzienną formą miłości. 

💞 Trzeba, byśmy, bym ja nie rościł sobie prawa do mojego życia, ale oddał je do dyspozycji kogoś innego – Chrystusa. Abym nie pytał: co będę z tego miał, lecz: co mogę dać Jemu, a tym samym innym? Lub jeszcze bardziej konkretnie: jak powinno dokonywać się to upodobnienie do Chrystusa, który nie panuje, lecz służy, nie bierze, lecz daje.       

🌻 Czuwać to iść za Panem, wybierać to, co wybrał Chrystus, kochać to, co On ukochał, upodabniać swoje życie do Jego życia: czuwać to przeżywać każdą chwilę w cieniu Jego miłości, nie dając się pokonać nieuniknionym trudnościom i problemom codziennego życia.   

💞 Musimy w sobie odkryć odwagę bycia nonkonformistami, jednym z najpiękniejszych zadań chrześcijanina jest odzyskanie zdolności do stawiania oporu temu, co niesie obiegowa kultura.

🌻 Nasz Bóg jest Ojcem, gotowym przebaczyć skruszonym grzesznikom i przyjąć tych, którzy pokładają ufność w Jego miłosierdziu. Z powodu grzechu oddaliliśmy się od Niego, dostając się pod panowanie śmierci, lecz On zmiłował się nad nami i sam, bez żadnej naszej zasługi, postanowił wyjść nam naprzeciw, posyłając nam swego Jedynego Syna jako Zbawiciela.        

💞 Świat oferuje Wam wygodę, ale nie zostaliście stworzeni do wygody. Zostaliście stworzeni do wielkości. 

🌻 Życie jest pierwszym dobrem, jakie otrzymujemy od Boga. I podstawą wszystkich innych: mamy obowiązek zagwarantować prawo do życia wszystkim, i wszystkim w takiej samą je mierze, bo od tego zależy przyszłość ludzkości.   

💞 Dobro zwycięży na świecie, choć zło robi więcej hałasu. 

🌻 Bóg się ukazał – jako dziecko. Właśnie w ten sposób przeciwstawia się On wszelkiej przemocy i przynosi orędzie, które jest pokojem. W tym momencie, kiedy światu nieustannie zagraża przemoc w wielu miejscach i na różne sposoby; w którym pojawiają się wciąż na nowo pręty ciemięzcy i płaszcze zbroczone krwią, wołamy do Pana: Ty, Boże Mocny, pojawiłeś się jako dziecko i ukazałeś nam siebie jako Ten, który nas miłuje i przez którego miłość zwycięży.     

💞 Ostatnim słowem historii świata będzie zwycięstwo miłości! 

🌻 Bycie człowiekiem jest jak chodzenie po górach, w których zdarzają się trudne wspinaczki. Dopiero dzięki nim jednak udaje się nam dotrzeć tak wysoko, że możemy doświadczyć piękna bycia. 

💞 Człowiek żyje, dopóki czeka, dopóki w jego sercu żyje nadzieja. I po jego oczekiwaniach rozpoznaje się człowieka: naszą „postawę” moralną i duchową można zmierzyć tym, na co czekamy. A ja na co czeka? Na co, w tym okresie swego życia, czeka moje serce? 

🌻 Jezu, kocham Ciebie! 


___ 
Źródło: PCh24.pl  
 

poniedziałek, 15 kwietnia 2024

Wszystko ma swój czas

Wszystko ma swój czas

Moi Kochani,

Dziękuję za wszystkie oznaki życzliwości - za dobre słowa, komentarze i dobrą energię. Jako, że cały czas gdzieś jeżdżę - mam trochę zaległości w publikowaniu recenzji konkretycnyh produktów, ale... niebawem nadrobię zaległości 😎


archiwum prywatne 


Też czasem muszę po prostu odpocząć, dlatego dziękuję bardzo za zrozumienie 💛 I Wam, moi Kochani życzę odpoczynku - tyle, ile się da...  Takie niby nic nie robienie to też fajny czas żeby trochę nadrobić zaległości książkowe ☺ Jak zwykle: hamak + książka = odpoczynek idealny 📚🌿💞

M. 

niedziela, 14 kwietnia 2024

[KOMENTARZ] On jest

[KOMENTARZ] On jest

Chyba długo zajęło Apostołom nauczenie się życia ze świadomością tego, że Jezus zmartwychwstał i żyje. Jest to takie życie, kiedy masz świadomość, że jest On realnie obecny przy tobie i w tobie. Czasem ta obecność jest bardziej duchowa, czasem bardziej fizyczna. Zawsze jednak realna. 


pixabay.com/pl/


💞 ON JEST

Po śmierci Jezusa, a potem po Jego zmartwychwstaniu Apostołowie musieli się w pewnym sensie nauczyć żyć od nowa.

Ich dotychczasowe życie, kiedy swojego Pana mieli wciąż przy sobie w cielesnej postaci, można porównać do wzięcia udziału w rekolekcjach w jakimś ośrodku. Wszystko tam masz zaplanowane: czas jedzenia, czas modlitwy, czas odpoczynku, czas modlitw w kaplicy. A potem wraca się do swojego życia i nikt już cię nie pilnuje ani nie narzuca, kiedy masz jeść, kiedy masz się modlić itp. 

Podobnie było po śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa. Apostołowie wrócili do Wieczernika. Trzeba było dalej żyć, czyli jeść, spać, mieć jakieś pieniądze na opłacenie podstawowych życiowych spraw, a jednocześnie żyć dla Jezusa i z Jezusem; dla Kościoła i tworząc Kościół. 


🌿 CODZIENNOŚĆ PRZENIKNIĘTA BOGIEM

Gdy czytamy dziś opis pojawienia się Zmartwychwstałego Pana pośród Apostołów, mamy tu cudowny opis zwyczajnego-niezwyczajnego życia pierwotnego Kościoła. Jezus objawia się zarówno jako ten, który je smaczną rybkę na kolację i jest tak bardzo bliski w naszych przyziemnych sprawach. I chwilę potem ten sam Jezus naucza swych uczniów, objaśnia Pisma i posyła ich do świata, aby byli Jego świadkami. 

Dlatego jedna z najprostszych definicji wiary to codzienność przeniknięta Bogiem. Oznacza to, że ani nie żyjesz "po świecku", czyli żyjesz swoim życiem, a Boga traktujesz jako "ojca zza granicy", którego zaprasza się tylko na najważniejsze wydarzenia w życiu. Ani też nie robisz ze swojego życia "klasztoru", spędzając godziny na modlitwie i zaniedbując swoje obowiązki stanu i pracę. 

Życie wiary to przebywanie jednocześnie w świecie boskich spraw i ludzkiego życia. Uczeń Jezusa to nie jest ktoś oderwany od swojej rzeczywistości i unoszący się 5 metrów ponad ziemią, gardzący zwyczajnymi przyziemnymi obowiązkami na rzecz czegoś wyższego. Ten pogląd zwany jest manicheizmem i już dawno został potępiony przez Kościół. 

Dla nas - chrześcijan, ze względu na Wcielenie Jezusa, a potem Jego Zmartwychwstanie, świat jest czymś "normalnym". Tak samo, jak normalna jest świadomość bliskości Boga w moim życiu, czyli tego, że jest ze mną, że prowadzi mnie, że mogę z Nim rozmawiać i spotkać się w absolutnie każdej chwili mojego życia, niezależnie od tego, czy jem śniadanie, czy jestem w kościele. 


💒 ŚWIAT BOSKI I LUDZKI

Tym, co łączy obydwa światy jest twoja osobista bliskość z Jezusem. Zdrowa pobożność nie oddziela i - tym bardziej - nie stawia po przeciwnych stronach barykady świat świecki i religijny, tylko je łączy, tak jak zmartwychwstały Pan łączył jedzenie z pełnieniem woli Ojca. 

Im jesteś dojrzalszy w wierze, tym bardziej te dwa światy powinny spajać się w tobie w jedno. W praktyce oznacza to, że nie ma w twoim życiu takich przestrzeni, gdy wychodzisz ze świata "religijnego" i mówisz sobie: "to jest zwykła świecka czynność, robię to bez Boga". Nie! Żyjesz z Bogiem i traktujesz Jego obecność w każdej chwili swojego życia z taką naturalnością, jak oddychasz. "Z Nim idę do pracy, z Nim idę na rekreację, z Nim cierpię, z Nim się cieszę, żyję w nim a On we mnie. Nigdy nie jestem sama, bo On mi jest stałym Towarzyszem" - jak zapisała to w swoim Dzienniczku s. Faustyna (Dz. 318). 

W ten sposób Ewangelią żyjesz zarówno wtedy, gdy ją rozważasz, jak i gdy żyjesz jej wskazówkami tam, gdzie pracujesz, w rodzinie, w swoim odpoczynku i nawet w swoich myślach. Taki jest właśnie zmartwychwstały Pan. Jest On zarówno kimś duchowym, jak i cielesnym. Spotkać Go możesz w duchu - gdy rozmawiasz z Nim, a jednocześnie w drugim człowieku i w jakimś zwyczajnym-niezwyczajnym wydarzeniu. 

Jak wygląda twoja codzienność z Bogiem? Ograniczasz ją tylko do niedzielnej wyprawy do kościoła? Czy też niedzielne spotkanie z Panem w Eucharystii jest szczytem i źródłem dla twojej codziennej bliskiej relacji z Nim w każdym zakamarku twojego życia?

Ks. dr Piotr Spyra 

piątek, 12 kwietnia 2024

Z Dzienniczka Św. S. Faustyny

Z Dzienniczka Św. S. Faustyny
pixabay.com/pl/ 

Miłość ma tylko znaczenie, ona podnosi najdrobniejsze czyny nasze w nieskończoność (Dz. 502). 

środa, 10 kwietnia 2024

13 pięknych cytatów z Małego Księcia

13 pięknych cytatów z Małego Księcia

🌻 Dla całego świata możesz być nikim, ale dla kogoś możesz być całym światem.

 

pixabay.com/pl/


💞 Przyjaźń poznaje się po tym, że nic nie może jej zawieść, a prawdziwą miłość po tym, że nic nie może jej zniszczyć. 

🌿 Kiedy będziesz patrzył nocą w niebo, będzie ci się wydawało, że wszystkie gwiazdy śmieją się do ciebie, ponieważ ja będę się uśmiechał na jednej z nich.

🌻 Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu.

💞 Niektórzy pojawiają się znienacka. Mieszają, mącą w naszych sercach, a potem znikają bez pożegnań. Żadne czary, tylko nasza naiwność, pozwala byle komu się oswoić. 

🌿 Umierasz, jeśli umierają twoi bogowie. Bo żyjesz dzięki nim. A żyć możesz tylko dzięki temu, za co mógłbyś umrzeć. 

🌻 Na zawsze ponosisz odpowiedzialność za to, co oswoiłeś.

💞 Ludzie mają zbyt mało czasu, aby cokolwiek poznać. Kupują w sklepach rzeczy gotowe. A ponieważ nie ma magazynów z przyjaciółmi, więc ludzie nie mają przyjaciół. 

🌿 Znacznie trudniej jest sądzić siebie niż bliźniego. Jeśli potrafisz dobrze siebie osadzić, będziesz mądry.  

🌻 Wszystkie dorosłe osoby były kiedyś dziećmi, choć niewiele z nich o tym pamięta.  

💞 Człowiek naraża się na łzy, gdy raz pozwoli się oswoić. 

🌿 Nie przeciągaj pożegnania, bo to męczące. Zdecydowałeś się odejść, to idź.    

🌻 Jeśli coś kochasz, puść to wolno. Kiedy do ciebie wróci – jest twoje. Jeśli nie – nigdy twoje nie było. 


poniedziałek, 8 kwietnia 2024

Jeden dzień

Jeden dzień

Uwielbiam jeździć w góry. Uwielbiam. O każdej porze roku jest pięknie... Jeden dzień, kilka godzin, a czuję się jakbym była tam z dwa tygodnie...


archiwum prywatne 

Jestem wdzięczna wszystkim, którzy sprawili, że ten nasz wyjazd - pod wieloma względami - był wyjątkowy... Bardzo dziękuję za najmniejszy gest życzliwości, dobroć i wsparcie. Dziękuję za cierpliwość też... 💞 


archiwum prywatne 

Muszę też przyznać, że i pogodę mieliśmy na zamówienie ☺🌿🌻 Jak to miło posiedzieć w pięknym słońcu nad Morskim Okiem...

 

archiwum prywatne 

Jedyne, czego nie rozumiem, to to jak można wjeżdżać i zjeżdżać z Morskiego Oka... Rozumiem oczywiście, że są starsi ludzie, którym już brakuje sił, ale... młodzi, szybcy, wściekli... ☺ litości... 


archiwum prywatne 

Trasa nie jest szczególnie wymagająca, a maszerowanie w piękny i słoneczny dzień to sama przyjemność 😎 

niedziela, 7 kwietnia 2024

Siedem pięknych i poruszających cytatów o Bożym Miłosierdziu z Dzienniczka Św. S. Faustyny

Siedem pięknych i poruszających cytatów o Bożym Miłosierdziu z Dzienniczka Św. S. Faustyny
pixabay.com/pl/ 


🌻 O Boże niepojęty. Jak wielkim jest miłosierdzie Twoje, przechodzi wszelkie pojęcie ludzkie i anielskie razem; wszyscy aniołowie i ludzie wyszli z wnętrzności miłosierdzia Twego. Miłosierdzie jest kwiatem miłości; Bóg jest miłością, a miłosierdzie jest Jego czynem, a w miłości się poczyna, w miłosierdziu się przejawia. Na co spojrzę, wszystko mi mówi o Jego miłosierdziu, nawet sama sprawiedliwość Bożą mówi mi o Jego niezgłębionym miłosierdziu, bo sprawiedliwość wypływa z miłości. (Dz. 651). 

💞 Rozumiem to dobrze, o mój Jezu, że jak chorobę mierzy się termometrem, a silna gorączka mówi nam o wielkości choroby, tak w życiu duchowym cierpienie jest termometrem, który mierzy miłość Bożą w duszy. (Dz. 774).

🌿 Miłość nie zna bojaźni, przechodzi przez wszystkie chory anielskie, które przed Jego tronem trzymają straż. Ona się nie zlęknie nikogo; ona dosięga Boga i tonie w Nim jako w jedynym skarbie swoim. Cherubin z mieczem ognistym, który strzeże raju, nie ma władzy nad nią. O czysta miłości Boża, jakżeś wielka i nieporównana. O, gdyby dusze poznały moc Twoją. (Dz. 781).

💞 Doświadczyłam, jak wiele jest zazdrości nawet w życiu duchownym. Poznaję, że mało jest dusz prawdziwie wielkich, którzy by deptali wszystko, co nie jest Bogiem. O duszo, poza Bogiem nie znajdziesz piękna. O, jak krucha podstawa wywyższać się kosztem innych. Co za strata. (Dz. 833).        

🌻 Idę przez życie wśród tęcz i burz, ale z czołem dumnie wzniesionym, bo jestem dzieckiem królewskim, bo czuję, że krew Jezusa krąży w żyłach moich, a ufność swoją złożyłam w wielkim miłosierdziu Pańskim. (Dz. 992). 

💞 Nie umiałabym żyć bez Pana. W tym odosobnieniu Jezus mnie często odwiedza, poucza, uspokaja, strofuje i upomina. Sam kształtuje serce moje według swych Boskich życzeń i upodobań, lecz zawsze pełen miłosierdzia i dobroci; zlane są serca nasze w jedno. (Dz. 1024).

🌿 Wszystko, co we mnie dobrego jest – sprawiła to Komunia święta, jej wszystko zawdzięczam. Czuję, że ten święty ogień przemienił mnie całkowicie. O, jak się cieszę, że jestem mieszkaniem dla Ciebie, Panie; serce moje jest świątynią, w której ustawicznie przebywasz... (Dz. 1392).      


___
Źródło: PCh24.pl  

piątek, 5 kwietnia 2024

Z Dzienniczka Św. S. Faustyny

Z Dzienniczka Św. S. Faustyny

 

pixabay.com/pl/ 

Cokolwiek czynię, nie liczę na własne siły, ale na łaskę Bożą. Z łaską Bożą dusza może przejść przez największe trudności zwycięsko (Dz. 287).  

środa, 3 kwietnia 2024

Zapominamy...

Zapominamy...
pixabay.com/pl/


Zapominamy, jak ważna jest zwyczajna rozmowa, wspólna kawa,dobre słowo do poduszki. Zapominamy, że to słowa budują mosty, a milczenie jak ogień je spala. Zapominamy, ile znaczą drobiazgi, dobre gesty, ciepło głosu, smaki i zapachy. Zapominamy, że jesteśmy ludźmi...


___

Źródło: Internet    

wtorek, 2 kwietnia 2024

Św. Jan Paweł II

Św. Jan Paweł II

archiwum prywatne 💞

Brońcie krzyża, nie pozwólcie, aby imię Boże było obrażane w waszych sercach, w życiu społecznym czy rodzinnym.   

poniedziałek, 1 kwietnia 2024

[WYWIAD] Wiarą chrześcijan jest zmartwychwstanie Chrystusa

[WYWIAD] Wiarą chrześcijan jest zmartwychwstanie Chrystusa

Wiarą chrześcijan jest zmartwychwstanie Chrystusa - podkreśla Ks. Prof. Janusz Królikowski 


pixabay.com/pl/


Księże Profesorze, dlaczego zmartwychwstanie Chrystusa jest największym świętem dla chrześcijan? 

- Odpowiem za świętym Augustynem: „Fides christianorum resurrectio Chriprotestow Wiarą chrześcijan jest zmartwychwstanie Chrystusa”. Wielkanoc w najwyższym stopniu wyraża pełnię i zwieńczenie naszej wiary, czyli stanowi zatem podstawę, oparcie i cel naszego życia. Narodziliśmy się z tego tajemniczego, cudownego, ale także w pełni realnego, czyli historycznego i empirycznego, wydarzenia, które zwieńcza życie i pobyt Syna Bożego na ziemi w postaci ludzkiej, a także, swoimi konsekwencjami, wpisuje się głęboko w nasze codzienne życie, gdy je odpowiednio traktujemy. Wyznajemy: „Chrystus prawdziwie zmartwychwstał”, a wraz z Nim i my zmartwychwstajemy oraz spodziewamy się ostatecznie mieć udział w Jego wiecznym życiu. Taka jest moc zmartwychwstania Jezusa Chrystusa i nie ma nad nią nic większego. Dlatego właśnie świętujemy to wydarzenie, mówiąc zdecydowanie za świętym Grzegorzem z Nazjanzu: „Wielkanoc to święto wszystkich świąt i uroczystość wszystkich uroczystości”.

Po co Chrystus po śmierci zstąpił do piekieł? 

- Zstąpienie Chrystusa do piekieł, niezwykle tajemnicze, ale również realne, choć opisywane obrazowo wydarzenie, które sytuujemy między Jego śmiercią i zmartwychwstaniem, wskazuje przede wszystkim na powszechność zbawienia, które jest efektem śmieci i zmartwychwstania Chrystusa. Zstępując przez swoją prawdziwą śmierć do „krainy śmierci”, którą trochę niewłaściwie określamy mianem „piekieł”, wprowadza On do chwały niebieskiej wszystkich sprawiedliwych, którzy począwszy od wygnania z raju oczekiwali na Niego jako Zbawiciela. W sensie szerszym to wydarzenie, wskazujące na zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią, upewnia nas, że śmierć nie jest w żadnym wypadku ostatnim słowem wypowiadanym nad losem człowieka – żadnego człowieka, który szuka Boga. Oznacza to wydarzenie, że śmierć została odkupiona: Chrystus umarł, abyśmy żyli, a pustka śmierci została wypełniona samym Bogiem. 

Co by było gdyby Chrystus nie zmartwychwstał?

- Święty Paweł powiedział bardzo jasno i dobitnie: gdyby Chrystus nie zmartwychwstał, nadal tkwilibyśmy w mroku grzechu i śmierci. Nasze życie nie miałoby wiec większego sensu, byłoby ocieraniem się o przygnębiającą nicość. Świat nadal byłby zimny duchowo, bo nie miałby przed sobą perspektywy uczestniczenia w zwycięstwie nad tymi największymi mrokami, które nas otaczają. Nie miałby sensu Kościół, jego sakramenty, jego obecność i działanie w świecie, a więc to wszystko, co pozytywnie określa nasze życie chrześcijańskie. W takim przypadku Jezus z Nazaretu mógłby być traktowany co najwyżej jako nauczyciel czy prorok, ale na pewno nie jako nasz i powszechny Zbawiciel. Zmartwychwstanie ukazuje nam pełnię Jezusa Chrystusa w Jego znaczeniu dla nas, dopełniając nadzwyczajnie tajemnicę wcielenia.

Dlaczego zmartwychwstanie Chrystusa było konieczne dla naszego zbawienia? 

- Człowiek pozostaje poddany dwom podstawowym i najwyższym formom zła: śmierci jako złu fizycznemu oraz grzechowi jako złu moralnemu. Przez zmartwychwstanie swoim chwalebnym powrotem do życia Chrystus zwyciężył grzech, który stał się przyczyną Jego śmierci, oraz samą śmierć, która faktycznie stała się Jego udziałem. Zmartwychwstanie pokazało najbardziej jednoznacznie, że Chrystus jest „zwycięzcą śmierci, grzechu i szatana”, jak śpiewamy w naszych pieśniach wielkanocnych. Nic innego, żaden ludzki środek, nie jest w stanie dać nam zbawienia, czyli udziału w życiu Bożym – ono jest tylko i wyłącznie darem związanym ze zmartwychwstaniem Chrystusa.

Proponuję w tym miejscu sięgnąć do rosyjskiego myśliciela Włodzimierza Sołowjowa (1853-1900), który w tym samym znaczeniu pisał: „Wiemy, że walka dobra ze złem toczy się nie tylko w duszy i w społeczeństwie, lecz głębiej, w świecie fizycznym. I tutaj znamy już w przeszłości jedno zwycięstwo dobrej zasady życia – w osobistym zmartwychwstaniu. Jednego też oczekujemy: przyszłych zwycięstw w zbiorowym zmartwychwstaniu wszystkich. Tutaj nawet zło otrzymuje swój sens, czyli ostateczne wytłumaczenie swej egzystencji. Służy ono mianowicie do coraz większego triumfu, urzeczywistnienia i wzmożenia dobra: jeśli śmierć jest silniejsza od śmiertelnego życia, to zmartwychwstanie do życia wiecznego jest silniejsze i od jednego, i od drugiego”

Co zmienia zmartwychwstanie? 

- Zmartwychwstanie Chrystusa właściwie zmienia wszystko! Stanowi podstawę nowego świata, dając człowiekowi w nim udział. Przede wszystkim jednak zmartwychwstanie zmienia perspektywę ludzkiego życia, bo jednoznacznie pokazuje, że teraz jego celem jest udział w życiu Bożym, dostarczając równocześnie środka do jego osiągnięcia, czyli Bożej Łaski. Życie ludzkie nabiera więc nowego i ostatecznego celu, którym jest sam Bóg, możliwego oczywiście do osiągnięcia. To jest coś bardzo decydującego, ponieważ od obranego celu właściwie wszystko w naszym życiu zależy. Święty Paweł wielokrotnie powraca do tego podstawowego znaczenia zmartwychwstania. Skoro zaś człowiek zyskuje nowy cel, to bardziej właściwego znaczenia nabierają także ludzkie przedsięwzięcia, zamiary, dążenia, czyli po prostu każdy czyn człowieka. Pojawia się tutaj oczywiście nieuchronne pytanie, co robić, aby osiągnąć ten cel, który ukazało nam zmartwychwstanie. Trzeba po prostu „przyoblec nowego człowieka”, czyli stawać się świętym, postępując w nowości życia, do czego zmartwychwstanie uzdalnia za pośrednictwem chrztu.

Jaką wartość miałaby dla nas śmierć Chrystusa bez zmartwychwstania? 

- Byłaby to tylko taka sama śmierć, jak śmierć każdego człowieka. Oznaczałaby po prostu koniec, a nie początek, jak w przypadku Chrystusa, który powstaje z martwych. Śmierć Jezusa bez zmartwychwstania byłaby pozbawiona tej wymowy, którą my jej nadajemy tylko i wyłącznie dzięki temu, przekroczyła ona porządek naturalny i doczesny. Śmierć, jeśli ma mieć sens, a tego poszukuje człowiek, musi być początkiem, a nie końcem.

Czy dziś - w dwudziestym pierwszym wieku - kiedy na wszystko szukamy dowodów, można jeszcze wątpić w śmierć i zmartwychwstanie Pana naszego Jezusa Chrystusa? 

- Świadectwo Ewangelii przekazujące nam doświadczenia uczniów spotykających się ze Zmartwychwstałym są wystarczająco jednoznaczne, stawiając mocne pytanie: „Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?” (Łk 24,5). Nowy Testament w swoim wymiarze zdecydowanie „świadczącym” o zmartwychwstaniu Chrystusa nie powinien budzić niczyich wątpliwości. Drugim dowodem zmartwychwstania jest istnienie Kościoła, który narodził się właśnie ze zmartwychwstania i w ciągu dziejów je nieustannie potwierdza. Gdyby był on tylko dziełem ludzkim, już dawno by upadł. Musi w nim być taka moc życia i świętości, która posiada charakter zwycięski, a taka jest moc zmartwychwstania Chrystusa.

Mimo tego wszystkiego wątpienie jest niestety ciągle możliwością otwartą przed człowiekiem. Bardzo znamienne jest pod tym względem zakończenie Ewangelii świętego Mateusza. Jezus ukazał się uczniom przed swoim odejściem do nieba, widzieli Go, oddali Mu pokłon, zdawali sobie sprawę z tego, co się wydarzyło, ale „niektórzy jednak wątpili” (Mt 28,17). Nie ma takiego dowodu, od którego przechodziłoby się do wiary. Wiara ma swój początek, zawsze i jedynie, w Łasce, czyli jest Bożym darem. Nie oznacza to oczywiście, ze dowody są zbędne czy należałoby je lekceważyć. Mogą one być ważnym przygotowaniem do wiary i dlatego należy ich szukać. Nie wchodząc w niuanse egzegetyczne warto zwrócić uwagę na dwa dopełniające się stwierdzenia zapisane w jednej Ewangelii – pierwsze: „Ujrzał i uwierzył” (J 20,8) i drugie: „Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli” (J 20,29). Jedno i drugie jest prawdziwe: dążenie do „widzenia” nie sprzeciwia się wierze, a wiara nie wyklucza potrzeby „widzenia”.


___ 
Źródło: PCh24.pl  
Copyright © 2016 Niedoskonala-ja.pl , Blogger