niedziela, 31 stycznia 2021

Nowy Dzie艅 - Nowa Energia

Nowy Dzie艅 - Nowa Energia

Ka偶dy z nas ma czasem gorsze dni... ale nie znaczy to przecie偶, 偶e mamy rezygnowa膰 z naszych marze艅 i cel贸w! Niekiedy odbieramy jeden telefon i informacje, kt贸re us艂yszymy - zmieniaj膮 nasze plany, a czasami te偶 zach臋caj膮 do wi臋kszej refleksji nad swoim post臋powaniem... Oczywi艣cie cudowna to 艣wiadomo艣膰, 偶e z naszymi problemami nie zostajemy sami, i 偶e zawsze mo偶emy liczy膰 na tych, kt贸rych po prostu kochamy... S膮 jednak i takie sytuacje, kiedy to wszystko co smutnego nas spotyka - po prostu trzeba wyp艂aka膰 czy przespa膰, a wraz z nowym dniem - zacz膮膰 偶y膰 od nowa... 馃槉 

pixabay.com/pl/ 

Dzi臋kuj臋 Wszystkim, kt贸rzy wysy艂aj膮 dobr膮 energi臋! To niesamowita dawka dobrej energii pozwala ci膮gle na podejmowanie nowych zada艅... Dzi臋kuj臋, 偶e jeste艣cie! 馃挅   

sobota, 30 stycznia 2021

Jak mam schudn膮膰?

Jak mam schudn膮膰?

Mija miesi膮c Nowego Roku. I jak z postanowieniami? U mnie bez zmian - bez biegania i bez 膰wicze艅, i bez zdrowego od偶ywiania - bo jednak nie potrafi臋 oby膰 si臋 bez s艂odyczy... Mo偶e to tak rzeczywi艣cie jest, 偶e kiedy w lustrze patrzymy na swoje cia艂o i chcemy co艣 z nim zrobi膰 - w pierwszej kolejno艣ci przychodzi nam na my艣l rezygnacja ze 艣niadania. Czy jest to zdrowe? Chyba odpowied藕 jest doskonale znana...

pixabay.com/pl/ 

Uwa偶amy, 偶e je艣li nie b臋dziemy je艣膰 艣niadania – na pewno wp艂ynie to pozytywnie na utrat臋 wagi, ale... nie wolno zapomina膰, 偶e to w艂a艣nie 艣niadanie jest podstawowym posi艂ekiem, kt贸rego przecie偶 spo偶ycie daje nam energi臋 na najbli偶szych kilka godzin. Poza tym istnieje r贸wnie偶 ryzyko, 偶e niedosyt kaloryczny w postaci braku 艣niadania i tak nadrobimy pod wiecz贸r, tyle, 偶e nie b臋dzie to nic zdrowego, poniewa偶 prawdopodobnie poch艂oniemy du偶e ilo艣ci s艂odyczy czy chips贸w. U mnie tak w艂a艣nie to dzia艂a, mimo, 偶e ze 艣niadania nie rezygnuj臋 馃槉 

Mitem na temat odchudzania s膮 spacery, kt贸re podobno maj膮 gwarantowa膰 spadek masy cia艂a. I wszystko 艂adnie brzmi, tyle, 偶e jakby nie jest to mo偶liwe podczas kr贸tkich spacer贸w w wolnym tempie. Spalanie tkanki t艂uszczowej rozpoczyna si臋 po ok. 30 minutach do艣膰 intensywnego treningu. Je艣li spacerujemy – spalamy przede wszystkim w臋glowodany. Z pewno艣ci膮 jednak podczas intensywnego, nawet kr贸tkiego spaceru – poprawimy kondycj臋, wi臋c nie warto ze spacer贸w rezygnowa膰 馃槑

Do艣膰 popularnym mitem na temat odchudzania jest te偶 wyeliminowanie z diety t艂uszcz贸w. Nie chodzi o ca艂kowite nieuwzgl臋dnianie t艂uszczy, ale o ich dobre rozpoznanie. „Dobre” t艂uszcze to na przyk艂ad oleje, morskie ryby czy orzechy, natomiast do „z艂ych” t艂uszczy zaliczamy wszystkie te, kt贸re s膮 pochodzenia zwierz臋cego, poza rybami. Nie jest prawd膮, 偶e je艣li nie b臋dziemy je艣膰 produkt贸w bogatych w t艂uszcze – na pewno schudniemy. 

I na koniec – owoce i warzywa. I znowu b艂臋dne przekonanie, 偶e mo偶na je je艣膰 w ka偶dej ilo艣ci, a i tak b臋dziemy traci膰 na wadze. Ot贸偶, jak si臋 okazuje – wcale tak nie jest, poniewa偶 owoce s膮 nie tylko 藕r贸d艂em witamin i b艂onnika, ale tak偶e – uwaga: cukr贸w. Je艣li powa偶nie podchodzimy do tematu i naprawd臋 zale偶y nam na utracie wagi – powinni艣my raczej unika膰 tych owoc贸w, kt贸re s膮 bardzo kaloryczne. Nale偶膮 do nich np.: winogrona, awokado czy banany. 

呕ycz臋 nam wszystkim silnej woli 馃槑 

pi膮tek, 29 stycznia 2021

[WYWIAD] Relacje bez emocji?

[WYWIAD] Relacje bez emocji?

Mam wra偶enie, 偶e coraz cz臋艣ciej, niestety, s膮 takie relacje, w kt贸rych - mimo zapewnie艅 jednej czy drugiej strony - brak szczero艣ci to norma. Mo偶na oczywi艣cie m贸wi膰 mn贸stwo pi臋knych s艂贸wek, ale bez czyn贸w - mamy jasne odpowiedzi... O budowaniu relacji m贸wi Ewa Guzowska - psycholog, psychoterapeuta, coach

pixabay.com/pl/

Pani Ewo, jakie s膮 podstawowe zasady budowania dobrych relacji z lud藕mi?

W moim odczuciu to przede wszystkim prawdziwo艣膰 nas samych, z tym wszystkim, jacy jeste艣my, bez masek, hipokryzji... Szacunek do siebie i do innych. Uczciwo艣膰 i otwarto艣膰, a tak偶e zaufanie do siebie  i drugiego cz艂owieka.

Jakie relacje zaliczamy do dobrych i dojrza艂ych?

To relacje, kt贸re maj膮 dla nas kluczowe znaczenie, kt贸re zmieniaj膮 nasze 偶ycie. Uwa偶am, 偶e kiedy do艣wiadczamy ich calym sob膮, one zmieniaj膮 nas. I to jest esencja dobrych relacji.

Co najcz臋艣ciej utrudnia komunikacj臋?

Brak  istotnych spraw, o kt贸rych trudno m贸wi膰. Bardzo rzadko rozmawiamy o emocjach, tak jakby ich nie by艂o, a przecie偶 to one nadaj膮 smak naszemu 偶yciu. Nikt nie uczy nas o nich rozmawia膰. Bez nich trudno cokolwiek budowa膰.

Niezwykle wa偶na jest tre艣膰 jak膮 przekazujemy za pomoc膮 mowy cia艂a, jednak mo偶emy nad ni膮 te偶 zapanowa膰 – w pewnym stopniu. Mimo wszystko po jakim艣 czasie da si臋 zauwa偶y膰 niespojno艣膰...

Tak, nasza komunikacja wiele m贸wi o nas samych, a to co jest najwa偶niejsze to sp贸jno艣膰. Kiedy jeste艣my sp贸jni sami ze sob膮, znacznie 艂atwiej si臋 komunikowa膰, cz臋sto jednak nie jest to takie oczywiste i naturalne, jakby si臋 wydawa艂o. Bywa, 偶e nosimy wiele masek, a potem nie wiemy, kt贸ra jest prawdziwa…

Jak radzi膰 sobie z przeszkodami, kt贸re komunikacj臋 utrudniaj膮?

Wszystko zale偶y na jakim poziomie, m贸wimy o przeszkodach, bo one s膮 szalenie wa偶ne – je艣li b臋dziemy mie膰 na my艣li poziom przekona艅. R贸偶ny poziom przekona艅 – z pewno艣ci膮 przyda si臋 nam tolerancja dla innego punktu widzenia. A je艣li ta r贸偶nica b臋dzie na wy偶szym poziomie np. misji, czasami komunikacja mo偶e by膰 niemo偶liwa, b膮d藕 bardzo trudna…

W jaki spos贸b zaprzecza膰 aby nie by艂o to nieprzyjemne?

Przede wszystkim nale偶y broni膰 swojego zdania, jednak zawsze z szacunkiem do zdania rozm贸wcy.

Podstaw膮 budowania ka偶dej relacji jest znajomo艣膰 siebie i szacunek do drugiego cz艂owieka, ale nie zawsze potrafimy wszystkich traktowa膰 tak samo...  

Tak, to prawda - szacunek jest warto艣ci膮 nadrz臋dn膮. Nie traktujemy wszystkich tak samo - to prostu niemo偶liwe. Tak jak niemo偶liwe jest stworzenie przyja藕ni z „ka偶dym” –  to si臋 nie uda, mam tu na my艣li prawdziw膮 przyja藕艅, zwi膮zek. Jeste艣my  tak bardzo zr贸偶nicowani, a przy tym wszystkim, chcemy zwykle podobnych rzeczy: szcz臋艣cia, mi艂o艣ci, odnalezienie sensu 偶ycia… Tego wszystkiego Wszystkim 偶ycz臋…

___
殴r贸d艂o: magazynprzestrzen.pl  

czwartek, 28 stycznia 2021

Karma

Karma
Ona go chcia艂a, On nie by艂 pewny.
Ona chcia艂a tylko jego, On j膮 widzia艂 jako jedn膮 z po艣r贸d wielu.
Ona uzna艂a go za priorytet, On jako opcj臋. 
Ona go pokocha艂a, On nie wiedzia艂 czego chce. 
Ona mia艂a nadziej臋, On nic nie zmienia艂. 
Ona opu艣ci艂a, On zrozumia艂. 

Ona zacz臋艂a patrze膰 w przysz艂o艣膰, On wraca艂 do niej.
Ona by艂a ju偶 gdzie indziej, On wtedy chcia艂by膰 przy niej.
Ona zacz臋艂a 偶y膰, On umiera艂 z t臋sknoty za ni膮. 
Ona zapomnia艂a, On zrozumia艂 b艂膮d. 

pixabay.com/pl/
 
___
殴r贸d艂o: 艢wiat jego oczami

艣roda, 27 stycznia 2021

76. rocznica wyzwolenia KL Auschwitz

76. rocznica wyzwolenia KL Auschwitz

W 76. rocznic臋 wyzwolenia niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego i zag艂ady Auschwitz - nie mog臋 nie opublikowa膰 jednego z wywiad贸w, kt贸re przeprowadzi艂am z Kazimierzem Piechowskim - bohaterem s艂ynnej ucieczki z KL Auschwitz. Ogromn膮 mia艂am przyjemno艣膰 przyja藕ni膰 si臋 z Panem Kazimierzem 馃槉  

pixabay.com/pl/

Przywieziono Pana do Auschwitz na pocz膮tku istnienia obozu, w jednym z pierwszych transport贸w. Jak wygl膮da艂o 偶ycie ka偶dego dnia?

Na ka偶dy dzie艅 sk艂ada艂a si臋 przede wszystkim praca. Najgorsza by艂a praca pod go艂ym niebem. Ci臋偶ka praca w mrozie, deszczu, 艣niegu, w b艂ocie. To wszystko sprawia艂o, 偶e cz艂owiek z wolna traci艂 si艂y. Kiedy przy mnie nie by艂o kapo ani esesmana, pozorowa艂em robot臋 i odpoczywa艂em, a gdy by艂 blisko, udawa艂em, 偶e rw臋 si臋 do pracy. Ale je艣li kto艣 tyra艂, bo od niego tego 偶膮dali, to wtedy takiego przywozili艣my na taczce martwego. By艂y przypadki, 偶e wi臋zie艅 wi贸z艂 taczk膮 kamienie i chcia艂 wyprostowa膰 plecy. Gdy zauwa偶y艂 to esesman, zawo艂a艂: „Daj mi swoj膮 czapk臋”. Wi臋zie艅 zdj膮艂 z g艂owy czapk臋 i da艂 esesmanowi. Wiedzia艂, 偶e od tej chwili licz膮 si臋 sekundy jego 偶ycia. Esesman rzuca艂 czapk臋 daleko, poza obr臋b pracy, i kaza艂 przynie艣膰 j膮 wi臋藕niowi. Wi臋zie艅 szed艂 krok za krokiem i czeka艂, kiedy padnie strza艂. Strza艂 pada艂, a esesman dostawa艂 trzy dni urlopu za uniemo偶liwienie ucieczki.

Kiedy narodzi艂 si臋 pomys艂 zorganizowania ucieczki z KL Auschwitz?

W gara偶ach i warsztatach pracowa艂 Ukrainiec, Gienek Bendera. Zaprzyja藕ni艂em si臋 z nim. Kt贸rego艣 dnia o艣wiadczy艂 mi, 偶e jest na li艣cie do gazu albo na rozwa艂k臋. Informacj臋 t臋 otrzyma艂 od wi臋藕nia, kt贸ry pracowa艂 w „Politische Abteilung” (obozowe gestapo). „Kazek, czy mo偶na by st膮d uciec?” — zapyta艂. On by艂 z艂ot膮 r膮czk膮 od mechaniki samochodowej, jego tam nawet na sw贸j spos贸b szanowali. A kiedy jaki艣 samoch贸d wyremontowa艂, to pozwalali mu w celu sprawdzenia objecha膰 tym wozem obozowe uliczki. Powiedzia艂em wtedy: „Gienek, to niemo偶liwe. Przecie偶 st膮d, z centralnego obozu, nikt jeszcze nie uciek艂. Nie mo偶emy wsi膮艣膰 do samochodu w pasiakach i wyjecha膰 st膮d”. Gienek nadal uporczywie wraca艂 do tego tematu, dlatego postanowi艂em zastanowi膰 si臋, czy z tych zamiar贸w, 偶e mo偶emy mie膰 samoch贸d, mo偶na stworzy膰 realny plan ucieczki.

Jak zatem wszystko si臋 zacz臋艂o?

Po jakim艣 czasie kierownik parteru Zucker wys艂a艂 mnie na drugie pi臋tro po puste kartony. Zauwa偶y艂em drzwi z napisem „Bekleidungskammer”. Bekleidung to znaczy odzie偶, a odzie偶 u esesman贸w to przecie偶 mundury. Wpada艂em na drugie pi臋tro, ale drzwi by艂y zamkni臋te. Raz jednak by艂y lekko uchylone. Nied艂ugo my艣la艂em, wszed艂em i bez namys艂u powiedzia艂em do esesmana, kt贸ry tam by艂: „Panie sier偶ancie, ma pan zej艣膰 do g艂贸wnego biura”. Nikt go tam nie wzywa艂, ale musia艂em co艣 mu powiedzie膰, a tylko to wpad艂o mi do g艂owy. On zeskoczy艂 z 艂aweczki, na kt贸rej sta艂 i porz膮dkowa艂 co艣 na p贸艂kach, i zacz膮艂 mnie kopa膰, bi膰, a偶 si臋 przewr贸ci艂em... Ale ja w tym czasie zobaczy艂em ju偶 wszystko, by艂y tam mundury, buty, bro艅, amunicja, granaty, he艂my. Dos艂ownie wszystko.

Jedyna brama, przez kt贸r膮 mo偶na by艂o wyj艣膰 poza ob贸z centralny, to brama „Arbeit macht frei”. Jakim sposobem uda艂o si臋 Wam przej艣膰 przez t臋 bram臋?

My艣la艂em prawie ca艂膮 noc i nie mog艂em nic wymy艣li膰, a偶 wreszcie... przecie偶 to takie proste. Trzeba przej艣膰 przez bram臋 „Arbeit macht frei” jako fa艂szywe „Rollwagenkommando”. Wtedy nie uciekamy ani z bloku, ani z komanda. W ten spos贸b mogli艣my opu艣ci膰 ob贸z centralny oraz zabezpieczy膰 wi臋藕ni贸w przed konsekwencjami naszej ucieczki. Do po艂owy 1942 r. Niemcy przestrzegali wi臋藕ni贸w ka偶dego transportu: „St膮d ucieczki nie ma. Tu nale偶y pracowa膰 i tylko pracowa膰. A je艣li ju偶 komu艣 taka g艂upota przyjdzie do g艂owy, to niech wie, 偶e je偶eli ucieknie z bloku, to dziesi臋ciu z tego bloku p贸jdzie na 艣mier膰, a w przypadku ucieczki z komanda pracy, zginie dziesi臋ciu z tego komanda”. Je艣li nas wypuszcz膮, to znaczy, 偶e wypu艣cili fa艂szywe komando, kt贸re nie wr贸ci艂o.

Aby przej艣膰 przez bram臋, trzeba by艂o czterech os贸b, do najmniejszej rolwagi. W jaki spos贸b dobrali艣cie jeszcze dw贸ch wi臋藕ni贸w?

Byli艣my z Gienkiem, ale trzeba by艂o pomy艣le膰, 偶eby stworzy膰 czw贸rk臋. 艁atwo by艂o Gienkowi zwerbowa膰 J贸zka Lemparta, z kt贸rym pracowa艂. On by艂 pewny, to by艂 ksi膮dz. Zaproponowa艂em Staszkowi Jasterowi, harcerzowi. I on si臋 zgodzi艂. Mieli艣my wi臋c ju偶 zmontowan膮 czw贸rk臋.

Dlaczego wybrali艣cie 20 czerwca 1942 r. na dzie艅 ucieczki?

Ucieka膰 mogli艣my tylko jeden dzie艅 w tygodniu, w sobot臋. Dlatego, 偶e tego dnia pracowali艣my tylko do po艂udnia. Esesmani zamykali magazyn i wyje偶d偶ali do swoich dom贸w. A 20 czerwca 1942 r. by艂a sobota.

Nie zak艂ada艂 Pan, 偶e mo偶e si臋 nie uda膰? Jak rozpocz臋艂a si臋 ucieczka?

Oczywi艣cie, postanowili艣my, 偶e w przypadku kiedy si臋 nie uda na terenie obozu, likwidujemy samych siebie. Przed ucieczk膮 spotkali艣my si臋 na strychu niedoko艅czonego bloku, by sprawdzi膰, czy wszystko jest dopi臋te na ostatni guzik. Gienek zaproponowa艂 par臋 minut przerwy, aby si臋 my艣lami po艂膮czy膰 z rodzin膮. Wierzyli艣my, 偶e si臋 uda. Wyszli艣my z bloku, wzi臋li艣my w贸z stoj膮cy za kuchni膮. Na wozie jakie艣 obierki kartoflane, zmi臋te kartony. Pojechali艣my pod bram臋 „Arbeit macht frei”. Zameldowa艂em wyj艣cie. Ka偶de komando by艂o zapisane w ksi臋dze. Nasze jest fa艂szywe. Zajrzy esesman do ksi臋gi czy nie zajrzy... Wierzymy, mocno wierzymy, 偶e nie zajrzy... I tak by艂o. „Ab” — powiedzia艂. Jedziemy... Pierwszy krok do wolno艣ci za nami, ale nie ostatni...

Przebierali艣cie si臋 w magazynie „Bekleidungskammer”. Jak dalej wygl膮da艂a ucieczka?

Szybko zak艂adali艣my wszystko, co nale偶a艂o w艂o偶y膰, na ko艅cu mundury. W mundurach, w pe艂nym uzbrojeniu, zeszli艣my na parter. Dla Gienka mieli艣my przygotowany komplet umundurowania. Nagle us艂yszeli艣my warkot samochodu. Niemcy... Kr贸tkie zastanowienie: wejd膮 czy nie wejd膮. Ja z pistoletem z jednej strony drzwi, Staszek z drugiej strony — i czekamy... Znowu silnik na chodzie i odje偶d偶aj膮. Odpr臋偶enie... Ja w mundurze oficera SS wychodz臋 na ramp臋 samochodow膮. Podje偶d偶a Gienek i robi to, co do niego nale偶y. Zdejmuje czapk臋, melduje si臋, ja wskazuj臋, 偶e ma wej艣膰 do magazynu. W tym czasie, gdy Gienek si臋 ubiera, ch艂opcy 艂aduj膮 do samochodu bro艅 i amunicj臋. Gienek ubrany w mundur wychodzi na ramp臋 i wsiadamy do samochodu. Gienek za kierownic膮, ja obok, za Gienkiem Staszek, a za mn膮 J贸zek. Ruszamy. Wiedzieli艣my, 偶e gramy „va banque” z za艂og膮 SS, 偶e istnieje wielkie ryzyko, ale tego ryzyka nie brali艣my pod uwag臋. Do g艂贸wnego szlabanu mieli艣my jakie艣 80 m, a szlaban na dole. Gienek zwolni艂 bieg na tr贸jk臋, podje偶d偶amy bli偶ej, szlaban na dole. Mamy jeszcze jakie艣 25 m, esesman si臋 nie rusza, szlaban na dole. Wtedy pomy艣la艂em, 偶e nam si臋 nie uda艂o. W my艣lach 偶egna艂em si臋 z mam膮, ale wtedy poczu艂em silne uderzenie w kark i sycz膮cy g艂os J贸zka: „Kazek, zr贸b co艣!”. To mnie ockn臋艂o. Widz臋 blisko ten szlaban, otwieram prawe drzwiczki, wystawiam szar偶e, 偶eby widzieli, i m贸wi臋 do stoj膮cego esesmana: „艢pisz tam czy co? Otwieraj ten szlaban, bo ja ciebie obudz臋, je艣li ty nie mo偶esz si臋 obudzi膰!”. Esesman podskoczy艂, kr臋ci korb膮 i szlaban podnosi si臋 w g贸r臋. Gienek w艂膮cza bieg i przeje偶d偶amy. A esesmani podnosz膮 r臋k臋 — „Heil Hitler!”. Wolno艣膰...

Co by艂o dalej, po ucieczce? Gdzie Pan przebywa艂?

Podczas ucieczki z obozu zepsu艂 nam si臋 samoch贸d. Dalej musieli艣my i艣膰 pieszo. Ca艂y czas Niemcy deptali nam po pi臋tach. J贸zek Lempart zachorowa艂 i musieli艣my go zostawi膰 gdzie艣 na plebanii u ksi臋dza. Staszek Jaster wr贸ci艂 do swojej ukochanej Warszawy. Ja z Gienkiem postanowili艣my ukry膰 si臋 na Ukrainie, ale okaza艂o si臋, 偶e miejscowa ludno艣膰 nie jest przyja藕nie nastawiona do Polak贸w. Zdecydowali艣my si臋 wi臋c zawr贸ci膰 do znajomych Gienka we wsi Lasek. Gienek otrzyma艂 tam fa艂szywe dokumenty i wr贸ci艂 do swojego Czortkowa. A ja, ju偶 jako W艂adys艂aw Sikora, zacz膮艂em pracowa膰 w gospodarstwie Nikodema Nowakowskiego, niedaleko Lasku. Wst膮pi艂em do Armii Krajowej i walczy艂em do ko艅ca wojny.

Jest Pan go艣ciem w r贸偶nych miejscowo艣ciach w kraju i za granic膮, opowiada Pan swoje wspomnienia z obozu jako by艂y wi臋zie艅, a mimo wszystko mo偶na si臋 spotka膰 jeszcze z nazw膮 „polskie obozy koncentracyjne”. Jak to si臋 dzieje?

W Niemczech nadal pojawiaj膮 si臋 w publikacjach sformu艂owania „polskie obozy koncentracyjne”. Tak 艣wiat zachodni opisuje histori臋 czasu II wojny 艣wiatowej. 艢wiadczy to o wielkiej przewrotno艣ci Niemc贸w i, niestety, naszej nieudolno艣ci w g艂oszeniu prawdy. Wielokrotnie powtarzam: obecne pokolenie Niemc贸w nie mo偶e odpowiada膰 za grzechy swych dziadk贸w. I mo偶na powt贸rzy膰 za Janem Paw艂em II: „Nie mo偶e by膰 dziedziczenia win, ale musi pozosta膰 dziedziczenie pami臋ci, bo nar贸d bez pami臋ci swej historii przestaje by膰 narodem”.

Kazimierz Piechowski zmar艂 15 grudnia 2017 roku. 

archiwum prywatne

___
殴r贸d艂o: Tygodnik Katolicki Niedziela (4/2010)

wtorek, 26 stycznia 2021

Jedyny taki sklep...

Jedyny taki sklep...

Lejdi.pl - jeden z najbardziej popularnych sklep贸w internetowych. W sklepie znale藕膰 mo偶emy unikaln膮 odzie偶, kt贸ra zwykle nie jest dost臋pna w 偶adnych innych sklepach. Jest to wyj膮tkowe miejsce w Internecie, w kt贸rym znajdziemy nie tylko sukienki i suknie wieczorowe (艣lubne r贸wnie偶 馃挄) znanych firm polskich i zagranicznych, ale te偶 koszule, spodnie, tuniki, swetry, kurtki, bielizn臋, torebki i buty... 

pixabay.com/pl/ 

Co znajdziemy w nowo艣ciach? 馃巵

馃憫 sweter z futerkowymi misiami oraz kryszta艂kami premium, bia艂y:

lejdi.pl

lejdi.pl 

lejdi.pl 

lejdi.pl 

lejdi.pl 


馃憫 I na koniec m贸j nr 1 馃挅 elegancka chabrowa sukienka 
lejdi.pl 

Wi臋cej inspiracji tutaj 馃憭

___
artyku艂 sponsorowany 

poniedzia艂ek, 25 stycznia 2021

To jest... w艂a艣ciwe podej艣cie...

To jest... w艂a艣ciwe podej艣cie...
馃崁 Kiedy艣 wszyscy mieszka艅cy wsi postanowili pomodli膰 si臋 o deszcz. W dniu modlitwy wszyscy si臋 zebrali, ale tylko jeden ch艂opiec przyszed艂 z parasolem. 
- To jest W I A R A 馃崁

pixabay.com/pl/

馃尫 Gdy podrzucasz dzieci do g贸ry, one si臋 艣miej膮, bo wiedz膮, 偶e je zapiesz.  
- To jest Z A U F A N I E 馃尫


馃尰 Co wiecz贸r k艂adziemy si臋 spa膰 bez 偶adnej pewno艣ci, 偶e rano obudzimy si臋 偶ywi, ale mimo to nastawia budzik.
- To jest N A D Z I E J A 馃尰 


馃尫 Mamy wielkie plany na jutro cho膰 nie wiemy o przysz艂o艣ci. 
- To jest P E W N O 艢 膯 馃尫


馃崁 Widzimy jak 艣wiat cierpi, a mimo to 偶enimy si臋 i mamy dzieci. 
- To jest M I 艁 O 艢 膯 馃崁


馃尫 Na koszulce starszej kobiety by艂o napisane: "Mam 80 lat, jestem s艂odk膮 szesnastolatk膮 z 64 - letnim do艣wiadczeniem:".
- To jest W 艁 A 艢 C I W E    P O D E J 艢 C I E 馃尫    


PS. Prze偶yjcie swoje 偶ycie jak te sze艣膰 opowiada艅. I pami臋tajcie, dobrzy przyjaciele s膮 rzadkimi per艂ami 偶ycia. Trudno je znale藕膰. Nie da si臋 ich zast膮pi膰! 馃挅

___
殴r贸d艂o: Internet 

niedziela, 24 stycznia 2021

Moje miasto... a w nim...

Moje miasto... a w nim...
W moim pi臋knym mie艣cie jeszcze troch臋 艣wi膮tecznie 馃グ Uwielbiam spacery - zar贸wno te przed艣wi膮teczne jak i teraz... Jest pi臋knie! Chocia偶 nie wa偶ne gdzie - wa偶ne z kim 馃グ 

archiwum prywatne 馃槈


archiwum prywatne 馃槈


archiwum prywatne 馃槈


archiwum prywatne 馃槈


archiwum prywatne 馃槈


archiwum prywatne 馃槈






sobota, 23 stycznia 2021

Doceniaj...

Doceniaj...
Zawsze doceniaj to, co posisdasz, bo kt贸rego艣 dnia mo偶esz obejrze膰 si臋 za siebie i zda膰 sobie spraw臋, 偶e masz za sob膮 najcenniejszych ludzi i najpi臋kniejsze chwile w 偶yciu. Doceniaj male rzeczy, cudze po艣wi臋cenie i serdeczno艣ci, bo 偶ycie jest w stanie zabra膰 Ci znacznie wi臋cej. 

pixabay.com/pl/

Ciesz si臋 ka偶dym dniem i ka偶dym poca艂unkiem, bo nigdy nie wiesz, kt贸ry z nich b臋dzie tym ostatnim.

- Kobus 

pi膮tek, 22 stycznia 2021

[WYWIAD] Wyj膮tkowe relacje

[WYWIAD] Wyj膮tkowe relacje

Lubi臋 powraca膰 do tego wywiadu. I do wspomnie艅 z dzieci艅stwa... O  relacji dziadk贸w do wnuk贸w, zadaniach, rolach i wyj膮tkowo艣ci wi臋zi, ale te偶 o staro艣ci i pustce po 艣mierci babci czy dziadka m贸wi Waldemar Dul臋ba – certyfikowany psychoterapeuta Mi臋dzynarodowego Towarzystwa Terapii Systemowej z Heidelbergu, wsp贸艂za艂o偶yciel Pracowni Terapii i Rozwoju 

pixabay.com/pl 

Panie Waldemarze, w styczniu wsp贸lnie z babci膮 i dziadkiem 艣wi臋towali艣my ich 艣wi臋to. Nie ma w膮tpliwo艣ci, 偶e relacje z dziadkami s膮 szczeg贸lne, ale mo偶na je okre艣li膰 jako wa偶niejsze czy mniej wa偶ne w por贸wnaniu do relacji z rodzicami? 

Daleki by艂bym od hierarchizacji, poniewa偶 ka偶da z tych relacji opiera si臋 na czym艣 innym, r贸wnie偶 na innym poziomie, chocia偶by pokoleniowym budowana jest ta wi臋zi. Ka偶da z tych relacji jest specyficzna. Relacja dziadk贸w do wnuk贸w jest z pewno艣ci膮 relacj膮 wyj膮tkow膮, ale nie powiedzia艂bym, 偶e jest to relacja mniej wa偶na od tej z rodzicami.

Co jest podstaw膮 relacji babci i dziadka do wnuk贸w? 

Specyfika tej wi臋zi polega na kilku wymiarach. Na pewno wa偶n膮 rzecz膮 jest pewien rodzaj wymaga艅 – inne wymagania maj膮 rodzice wobec dzieci, a inne - dziadkowie wobec wnuk贸w. Dziadkowie sk艂onni s膮 do tego, aby mie膰 wi臋cej wyrozumia艂o艣ci, ciep艂a, wsparcia, cierpliwo艣ci. Maj膮 te偶 wi臋cej czasu i cierpliwo艣ci. Inny rodzaj, ale nie mo偶na powiedzie膰, 偶e dziadkowie nie maj膮 偶adnych wymaga艅 wobec wnuk贸w... Ich rola widoczna jest w relacji wnuki – dzieci, poniewa偶 zale偶nie od sytuacji, ale s膮 troch臋 jak s臋dzia w ringu. Z wi臋kszym wyczuciem i zrozumieniem oceniaj膮 ca艂膮 relacje i to, co si臋 dzieje... Dziadkowie s膮 bardziej wyrozumiali, s膮 sk艂onni do tego, aby usprawiedliwia膰 wnuki nie tylko przed rodzicami, ale i innymi cz艂onkami rodziny, przyjaci贸艂mi. Oczekiwania dziadk贸w od wnuk贸w s膮 zupe艂nie inne, poniewa偶 budowane s膮 na innych do艣wiadczeniach i oczekiwaniach . Dziadkowie bardziej „obs艂uguj膮” t臋 cz臋艣膰 wra偶liw膮, ciep艂膮, rozumiej膮c膮, czasami ochraniaj膮c膮. Oczywi艣cie chc膮 aby wnukowie mieli udane 偶ycie, odnosili sukcesy, ale nie maj膮 a偶 takich oczekiwa艅 jak rodzice wzgl臋dem dzieci. Na pewno te偶 jest mniej konflikt贸w w relacji dziadkowie – wnukowie.

Konflikty, o kt贸rych Pan wspomnia艂 z pewno艣ci膮 pojawia si臋, kiedy wnukowie dorosn膮 i nie b臋d膮 ju偶 chcieli s艂ucha膰 tego, co babcia i dziadek radz膮... W konsekwencji – ranimy t臋 mi艂o艣膰...

Zranie艅 ze strony dzieci czy m艂odych ludzi na pewno b臋dzie mniej w stosunku do babci czy dziadka ni偶 do rodzic贸w. W relacji do rodzic贸w zawsze b臋dzie wi臋cej buntu, oporu. Wynika膰 to mo偶e r贸wnie偶 z tego, 偶e dziadkowie zazwyczaj nie s膮 tak oceniaj膮cy jak rodzice. Oni oczywi艣cie mog膮 by膰 rozczarowani, ale nie b臋d膮 zez艂oszczeni. W relacji mi臋dzy rodzicami a dzie膰mi jest jeszcze jeden wa偶ny moment, kiedy dziecko chce autonomii – dziadkowie t臋 autonomi臋 艂atwiej akceptuj膮. Wyj膮tkiem jest relacja, w kt贸rej dziadkowie s膮 bardzo ingeruj膮cy, zaborczy... Bardzo ma艂e jest jednak prawdopodobie艅stwo, 偶e ze strony dziadk贸w samodzielno艣膰 wnuk贸w b臋dzie utrudniana.

W jakich przypadkach jest sens pozbawia膰 dzieci kontaktu z dziadkami?

Jest to ciekawe pytanie, bo dlaczego rodzice mieliby ingerowa膰 w taki spos贸b, aby ogranicza膰 czy wr臋cz uniemo偶liwi膰 t臋 relacje? Pierwszym obszarem, kt贸ry mo偶e mie膰 znaczenie jest to, 偶e dziadkowie s膮 identyfikowani jako zagro偶enie - maj膮 z艂y wp艂yw na dzieci poprzez to, jaki lansuj膮 styl 偶ycia, czy chc膮 aby by艂o tak jak oni sobie 偶ycz膮. Wtedy rzeczywi艣cie mo偶e pojawi膰 si臋 taka ch臋膰, aby odizolowa膰 dzieci od niechcianego wp艂ywu dziadk贸w. Innym obszarem kiedy rodzice, czy jedno z rodzic贸w b臋dzie uniemo偶liwia艂o czy pr贸bowa艂o uniemo偶liwi膰 kontakt dzieci z dziadkami jest element pewnego rodzaju rozgrywki mi臋dzy rodzicami a dziadkami. B臋dzie to rodzaj nacisku, kary za co艣 – np. za nadmiern膮 ingerencj臋.

Do czego to doprowadzi?

Mo偶na zrobi膰 przykro艣膰 dziadkom poprzez to, 偶e ograniczy si臋 im albo uniemo偶liwi si臋 kontakt z wnukami...

... ta przykro艣膰 nie dotknie tak偶e wnuk贸w? 

To nie ulega w膮tpliwo艣ci, 偶e tak si臋 stanie, szczeg贸lnie w przypadku kiedy ich wi臋藕 jest dobra. Jest to sytuacja, w kt贸rej dziecko pozbawione jest „kogo艣” wa偶nego, istotnego w ich dotychczasowym 偶yciu. Nie chodzi tutaj tylko o aspekt mi艂o艣ci, czu艂o艣ci, rozpieszczania, bezwarunkowej akceptacji, ale te偶 pozbawienie dziecka mo偶liwo艣ci ci膮g艂o艣ci w aspekcie przekazu pokoleniowego.

Takich „prywatnych historyk贸w”?

Tak, poniewa偶 uniemo偶liwienie kontaktu dzieci z dziadkami to pozbawienie jakiego艣 rodzinnego przekazu, kt贸ry dziadkowie przekazuj膮 swoim wnukom. Brak kontynuacji poczucia przynale偶no艣ci do grupy rodzinnej.

Dlaczego jest to takie wa偶ne? 

Przede wszystkim jest to aspekt budowania i 艂膮czenia tego, co dawne z tym, co aktualne. Poczucia jakiej艣 przynale偶no艣ci do konkretnej grupy, poczucia, 偶e wiem sk膮d jestem, jaka jest moja historia, jak膮 tradycja. Cz臋艣ciej dziadkowie co艣 ujawniaj膮, co jest tajemnic膮 rodzinna. Aspekt pochodzenia, budowania w艂asnej to偶samo艣ci, przynale偶no艣ci bardzo jest wa偶ny. Niekiedy opowie艣ci rodzinne s膮 rodzajem pewnej ba艣ni czy legendy, kt贸r膮 si臋 przyjemnie s艂ucha. Widzenie siebie w szerszym kontek艣cie ni偶 indywidualnym jest istotne, ale chyba tylko w takich rodzinach, w kt贸rych faktycznie wa偶ny jest aspekt relacyjny i to wielopokoleniowy. 

Du偶o jest mo偶liwo艣ci, aby te relacje budowa膰, umacnia膰. Jednym z takich przyk艂ad贸w mo偶e by膰 gra planszowa – wsp贸lna gra dziadk贸w z wnukami...  

Przekaz dziadk贸w wnukom jest unikatowy. To, czego si臋 dowiemy czy mo偶emy dowiedzie膰 od dziadk贸w rzadko kiedy dowiemy si臋 od rodzic贸w – z r贸偶nych powod贸w... chocia偶by dlatego, 偶e maj膮 troszk臋 inn膮 perspektyw臋. To dziadkowie s膮 przekazicielami unikatowej wiedzy, kt贸ra dotyczy bardzo osobistych, r贸wnie偶 i naszych spraw. Chocia偶by z tego powodu dziadkowie mog膮 by膰 ciekawymi przekazicielami historii rodzinnej. Nikt nam tego nie przeka偶e w taki spos贸b jak zrobi膮 to dziadkowie.

Wobec tego na czym polega ta szczeg贸ln膮 wi臋藕 mi臋dzy dziadkami i wnukami? 

Wnukowie pojawiaj膮 si臋 w szczeg贸lnie wa偶nym momencie w 偶yciu. Zwykle urodzenie wnuk贸w zbiega si臋 dziadkom z ko艅czeniem jakiego艣 etapu w ich 偶yciu – np. aktywno艣ci zawodowej. Powstaje pytanie jak funkcjonowa膰 spo艂ecznie, jak si臋 odnale藕膰 W Innych rolach... Pojawienie si臋 wnuk贸w otwiera nowy sens. Co艣 w nich o偶ywia, daje nadziej臋. Pojawienie si臋 wnuk贸w to te偶 wymiar biologiczny – mianowicie s膮 gwarancj膮 przed艂u偶enia rodu. By膰 mo偶e jest i tak, 偶e ta relacja daje dziadkom nadziej臋, 偶e to co si臋 nie uda艂o osi膮gn膮膰 ich dzieciom - uda si臋 osi膮gn膮膰 wnukom. Chodzi o to, aby unikn膮膰 b艂臋d贸w, kt贸re pope艂nili z w艂asnymi dzie膰mi.

Jednocze艣nie – mimo dobrych ch臋ci – mo偶e powsta膰 konflikt... 

Z ca艂膮 pewno艣ci膮 jest to zarzewie r贸偶nego rodzaju konflikt贸w. Dziadkowie by膰 mo偶e maj膮 takie poczucie, 偶e ich do艣wiadczenie rodzicielskie mo偶e jednak by膰 przydatne przy wychowaniu ich wnuk贸w.

Wspominali艣my o ograniczeniu kontaktu dziadkowie – wnukowie, ale co w przypadku, kiedy umiera babcia a dziecko ma zaledwie kilka latek? Da si臋 wype艂ni膰 pustk臋 po stracie tak wyj膮tkowej osoby?  

To, w jaki spos贸b prze偶ywana jest utrata dziadk贸w zale偶y od tego jaki by艂 kontakt i wi臋藕 mi臋dzy nimi, ale te偶 od tego, jaki jest w rodzinie stosunek do umierania i 艣mierci. Je艣li wi臋藕 nie by艂a silna to by膰 mo偶e ta strata nie zostanie jako艣 g艂臋boko prze偶yta, ale kiedy rola i udzia艂 dziadk贸w w 偶yciu rodziny jest znacz膮cy – to strata babci czy dziadka b臋dzie prze偶ywana bole艣nie. Wa偶ne jest to o czym wspomnia艂em - stosunek do 艣mierci, umierania, staro艣ci. I w jaki spos贸b przekazujemy to m艂odszemu pokoleniu. Je艣li babcia czy dziadek choruj膮 – mo偶na porozmawia膰 z dzieckiem, i pr贸bowa膰 przygotowa膰 dzieci do faktu 艣mierci i utraty.

Mo偶na zast膮pi膰 t臋 pustk臋? 

Mo偶e nie trzeba zast臋powa膰... O wiele lepiej by艂oby uzna膰 t臋 strat臋 i z pomoc膮 doros艂ych – prze偶y膰 j膮. Uczy膰 si臋 te偶 budowa膰 inne relacje, kt贸re b臋d膮 dobrymi relacjami. Nie s膮dz臋, aby kojenie b贸lu po stracie w taki spos贸b: „nie martw si臋, masz jeszcze dziadka” by艂o dobrym pomys艂em. Bardzo wa偶ne jest to, aby zmierzy膰 si臋 z utrat膮 i pami臋ta膰 kim by艂 kto艣, kto zmar艂, ale nie chodzi te偶 o to, aby by膰 ci膮gle w 偶a艂obie. Du偶o zale偶y od tego w jakiej relacji byli艣my i jaki mamy stosunek do tego szczeg贸lnego rodzaju utraty jak膮 jest 艣mier膰 bliskich.

Jakie jest zadanie rodzic贸w?  

Pomaga膰 dzieciom w przej艣ciu momentu utraty i p贸藕niej. 呕a艂oba to proces czasami d艂ugotrwa艂y i nie 艂atwy, gdy偶 nie tylko wnuczka czy wnuk utraci艂o blisk膮 osob臋, ale te偶 ta utrata dotyczy rodzic贸w. 

Wr贸膰my do relacji dziadkowie – wnukowie. W jaki spos贸b piel臋gnowa膰 relacj臋? 

Bardzo wa偶nym aspektem jest przekaz pokoleniowy. Jest to wa偶ny element 艂膮cz膮cy, ale chyba niewystarczaj膮cy, by piel臋gnowa膰 relacje. Zar贸wno od dziadk贸w jak i od wnuk贸w musi by膰 zaciekawienie, nie tylko sob膮 i w艂asn膮 histori膮. Dziadkowie powinni interesowa膰 si臋 tym, co wnukowie robi膮, ale nie powinno by膰 to zaciekawienie, kt贸re przeradza si臋 w kontrol臋. 

Mo偶emy m贸wi膰 o podstawowych zadaniach babci i dziadka?

Jest to bardzo ciekawy obszar, poniewa偶 te zadania wynikaj膮 z tego, czego sami dziadkowie oczekuj膮 od wnuk贸w i czy dziadkowie s膮 w dostateczny spos贸b uwa偶ni na potrzeby wnuk贸w. Rola, funkcja, miejsce jakie dziadkowie pe艂ni膮 w rodzinie ewoluuje i jest – a przynajmniej dobrze by by艂o, dostosowane do zmian jakie maj膮 miejsce w obr臋bie nas. Czego innego oczekiwano od babci czy dziadka kilkana艣cie lat temu – czego innego oczekuje si臋 dzi艣. Inaczej te rol臋 pe艂ni膮 dziadkowie w mniejszych miastach, inaczej – w du偶ych, a 偶e pewne jeszcze inaczej na wsiach. Dziadkowie zmienili sw贸j styl 偶ycia na bardziej autonomiczny. Ju偶 nie tylko b臋d膮 si臋 „karmi膰” szcz臋艣ciem wnuk贸w, ale te偶 b臋d膮 mieli swoje sprawy, wi臋cej czasu gotowi s膮 po艣wi臋ci膰 w艂asnemu rozwojowi. W jakim艣 sensie staj膮 si臋 partnerami w 偶yciu spo艂ecznym.

Chyba zw艂aszcza babcie staj膮 si臋 kobietami nowoczesnymi, kt贸re wybieraj膮 np. Smartfony...

Z perspektywy dziadk贸w ta nowoczesno艣膰 wnuk贸w, o kt贸rej pani wspomnia艂a – jest przyjmowana z wi臋ksz膮 偶yczliwo艣ci膮 ni偶 nowoczesno艣膰 rodzic贸w. Je艣li dziadkowie s膮 nowocze艣ni to jest to pewien rodzaj dumy i zadowolenia, podziwu. W przypadku rodzic贸w jest ju偶 inaczej – czyli wi臋cej krytycyzmu. Mo偶e to si臋 wi膮za膰 z pewnego rodzaju rywalizacyjno艣ci膮, bo pr贸buj膮 udawa膰 m艂odego... Babcia i dziadek znajduj膮 wi臋ksze uznanie wnuk贸w. Dziadkowie te偶 s膮 bardziej wyrozumiali i tolerancyjni i wnukowie r贸wnie偶 wobec swoich dziadk贸w potrafi膮 by膰 nie tak surowo w ocenach jak wobec rodzic贸w.

W 艣wiecie, w kt贸rym ci膮gle gdzie艣 gonimy – ci臋偶ko nam czasem znale藕膰 czas aby odwiedzi膰 dziadk贸w nawet w te szczeg贸lne dni – Dzie艅 Babci i Dzie艅 Dziadka. Czy to nie jest tak, 偶e prezentami chcemy zrekompensowa膰 brak naszej obecno艣ci?  

S膮dz臋, 偶e to w jaki spos贸b b臋dziemy obchodzi膰 uroczysto艣ci czy 艣wi臋ta jest spraw膮 drugorz臋dn膮, poniewa偶 najwa偶niejsza jest pami臋膰 i spos贸b w jaki t臋 wa偶no艣膰 wyrazimy. Dzie艅 Babci i Dziadka jest szczeg贸lnym dniem, czego dowodem jest jego uznanie i ustanowienie 21 i 22 stycznia.

Jaka wobec tego jest rola dziadk贸w w 偶yciu wnuk贸w? 

Rola dziadk贸w w 偶yciu wnuk贸w jest r贸偶noraka. Mo偶na doda膰 do tego sta艂o艣膰, poniewa偶 kiedy 偶yj膮 dziadkowie – stwarzaj膮 poczucie bezpiecze艅stwa i niezmienno艣ci. I chcieliby艣my 偶eby tak by艂o zawsze, by艣my nie tracili niczego z tych zasob贸w, kt贸re mamy. A tu, jednym z pierwszych do艣wiadcze艅 utraty w 偶yciu wnuk贸w jest 艣mier膰 dziadk贸w jako najbli偶szych os贸b. To zaczyna r贸wnie偶 konfrontowa膰 m艂odych ludzi z tym, 偶e w 偶yciu nie ma nic trwa艂ego. Trzeba si臋 mierzy膰 z utrat膮, 艣mierci膮 i krucho艣ci膮 偶ycia. Jest to bardzo wa偶ny aspekt. Chcieliby艣my by dziadkowie byli filarem tego trwania. S膮 tymi, kt贸rzy buduj膮 szersz膮 perspektyw臋 historyczn膮 rodziny – wiemy sk膮d pochodzimy. To oni – dziadkowie – s膮 nauczycielami wra偶liwo艣ci, ciep艂a, mi艂o艣ci, akceptacji.

A jaka jest rola wnuk贸w w 偶yciu dziadk贸w?  

Wnukowie wnosz膮 w 偶ycie dziadk贸w nadziej臋, 偶e co艣 b臋dzie kontynuowane. Jest to rodzaj nowej nadziei, nowej perspektywy. Jak najbardziej maj膮 te偶 funkcj臋 motywuj膮c膮, poprzez zaciekawienie tym, co nowe... Je艣li ta wi臋藕, ta relacja b臋dzie znacz膮ca – i jest piel臋gnowana, umacniane – znajdujemy czas, zainteresowanie, uwag臋 dla dziadk贸w. To jest wa偶na informacja dla nich, 偶e s膮 dla nas wa偶nymi osobami. Nie jest to wi臋藕 por贸wnywalna do 偶adnej innej.

Co jest najtrudniejsze w tej relacji?

To, co jest trudne to konfrontacja ze starzeniem si臋 dziadk贸w. Jest to bardzo wa偶ny moment w budowaniu relacji i tego, w jaki spos贸b to si臋 prze偶ywa... Jest to wa偶ne w 偶yciu zar贸wno dziadk贸w jak i wnuk贸w.

Wspominali艣my o wa偶nym elemencie w budowaniu relacji jakim jest przekaz pokoleniowy, ale i warto艣ci, kt贸re dzi艣 mo偶e ju偶 nie s膮 tak oczywiste...  

Dziadkowie to przekaziciele warto艣ci. W dzisiejszym 艣wiecie warto艣ci coraz bardziej zanikaj膮, albo nadawane s膮 im inne znaczenia... Dziadkowie s膮 str贸偶ami i przywracaj膮 pierwotny sens warto艣ciom takim jak uczciwo艣膰, po艣wi臋cenie, wiara, troska. Sami 偶yj膮 tymi warto艣ciami i do nich si臋 odwo艂uj膮. B臋d膮 te偶 czuwa膰 nad tym aby warto艣ci, kt贸re s膮 dla nich istotne - by艂y przekazywane wnukom.

___
殴r贸d艂o: Tygodnik Idziemy 
Copyright © 2016 馃憫 Niedoskonala-ja.pl , Blogger